روزهایی را آرزو میکردم که اگر تو را ببینم

 تمام تنهایم پایان می پذیرد

ولی افسوس و صد افسوس که

این مشک پر از اشک بازهم جایی

 برای قطره هایم  دارد حالا که دیدمت برای

 همیشه تنهاییم

 را با تمام وجودم پذیرفتم ولی تو چرا

 ای معبود من تو دیگر چرا از من خسته دل

 خسته ای تو که بهتر از هر کسی میدانی

من چه قدر در دنیایی از بی مهری ها تنهایم

نکنه میخواهی منو با این همه کوله باری از غم تنهایم 

 بگذاری  ای خدای من ، من به جز تو کسی رو ندارم پس تنهایم نزار