چه دريست درميان جمع بودن

    ولي در گوشه اي آرام نشستن

           به رسم دوستي دست فشردن

             ولي با هر سخن قلبي شكستن

                براي ديگران چون كوه بودن

                   ولي در چشم خود آرام شكستن

دلـــيــل كـاروان اشــكـم آه ســرد را مـانـم

اثر پرداز داغم ،حرف صاحب درد را مانم

به هر مژگان زدن جوشيده ام باعالم ديگر

پريشان روزگارم ،اشك غم پرورد را مانم

نـه اشـكي زيب مژگـانم،نه آهي بال افـغانم

تـپـيـدن هـم نمي دانـم،دل بي درد را مـانـم