دیوانه مرا کردی!دیوانه،خبر داری؟

سودای غمت دارم مستانه،خبر داری؟

تا می نگرم درتو سرمست تو می گردم

چشم تو مرا گشته است میخانه،خبر داری؟

گفتم غم عشقت را در سینه نهان کردم

گنج است به ویرانه،ویرانه،خبر داری؟

گه خندم و گه گریم نامت چو بر لب آرم

در عشق تو من گشتم افسانه،خبر داری؟

با جان وتنی آنسان آمیخته ای جانان

کز خویش شدم دیگر بیگانه خبر داری؟

امروزدلم باز گرفته با خود که فکر میکنم

 به این نتیجه میرسم که چه کسی بعد از مردن

 من برایم گونه هایش را بارانی خواهد کرد من

که در این دنیا تکیه گاهی برای شانه های خسته ام

نداشتم  پس  زنده بودن برای چیست؟

سهم من از این زندگی چیست؟

تنهایی؟

غم؟

 تنها نوشتن حرفهای دلم بر روی تکه برگ

که فقط خودم را قانع کنم؟

نه دیگر نمیتوانم چون نه دستنم یارای نوشتن

این همه زخم ها را دارد

ونه قلم در دستانم قدرت سر پا ایستادن

حال چه کسی باید جوابگوی این همه زخم هایم باشد؟

 چه کسی التیام دهنده این همه درد می باشد؟

آری دیگران باور کردم که

 آسمان دلم همیشه ابری

گونه هایم همیشه بارانی