نمیدانم گریه کنم یا بخندم

 گریه برای از دست دادن تو

و خنده برای  دل بستگیم

اي تک ستاره ای كه براي هميشه

 مرا در تنهايي خود رها

و براي هميشه قدم

 به آسمان زيبايي ها  گذاشتي...

نازنينم امروز

بعد از  اين همه مدت

 كه سالگرد تنهايي من 

و دوري توست آمده ام

 تا حرفهاي ناگفته ي ديروز و امروز

را براي تو باز گو كنم

نمي داني چه طور

 با دلي غم به سويت مياييم

وسبدي پر از خاطرات

 با تو بودن را با خود مياورم

 سبدي  كه در آن غم براي

 از دست دادن تو ومهري كه

 در اين مدت مرا زنده نگه داشته...

آري تنها چيزي كه در طول اين مدت

مرا سر پا نگه داشته

 خاطرات با تو بودن بوده است.......   

رفتی ودرد داغ توام یادگار ماند

صد حسرت از تو در دل امیدوار ماند

بلبل کشید رنج گلستان وعاقبت

گل را صبا بودواز او بهره خار ماند

دریا شد از سرشک کنارم ولی چه سود